چرا عمر مفید گوشیها هر سال کوتاهتر میشود؟
عمر مفید گوشیهای هوشمند هر سال کوتاهتر میشود؛ اما آیا این یک اتفاق طبیعی است یا نتیجه سیاستهای پنهان برندهای موبایل؟
تا چند سال پیش، عوض کردن گوشی هر سه یا چهار سال یک تصمیم منطقی بود.
امروز اما خیلی از کاربران حس میکنند گوشیشان حتی بعد از دو سال «قدیمی» شده است؛ کندتر کار میکند، باتری افت کرده و دیگر آپدیت جدی دریافت نمیکند.
سؤال اصلی اینجاست:
آیا واقعاً فناوری اینقدر سریع پیشرفت میکند، یا عمر گوشیها عمداً کوتاهتر شده است؟
چرخه عمر گوشیها چگونه کوتاه شد؟
در نسلهای اولیه گوشیهای هوشمند، تغییرات سالانه بسیار بزرگ بود.
از 3G به 4G، از صفحهنمایشهای کوچک به بزرگ، از دوربینهای ساده به چندگانه.
اما امروز، پیشرفتها اغلب جزئی و تدریجی هستند.
با این حال، عمر مفید گوشیها نهتنها افزایش نیافته، بلکه کوتاهتر هم شده است.
دلیل این تناقض را باید در سه عامل همزمان جستوجو کرد:
نرمافزار، سختافزار و استراتژی تجاری.
نقش آپدیتهای نرمافزاری در فرسودگی گوشی
سیستمعاملها هر سال سنگینتر میشوند.
نسخههای جدید اندروید و iOS برای پردازندهها و حافظههای جدید بهینه میشوند، نه برای گوشیهای دو یا سه سال قبل.
در نتیجه:
سرعت دستگاه بهتدریج کاهش مییابد
مصرف باتری افزایش پیدا میکند
برخی قابلیتها غیرفعال میشوند
این فرسودگی نرمافزاری باعث میشود کاربر احساس کند گوشی «دیگر جواب نمیدهد»، حتی اگر سختافزار هنوز سالم باشد.
سختافزاری که برای تعویض ساخته شده است
در نسلهای قدیمیتر، باتری قابل تعویض بود، قطعات سادهتر تعویض میشدند و تعمیر اقتصادیتر بود.
امروز اما:
-
باتریها غیرقابل تعویض شدهاند
-
قطعات بهشدت یکپارچه شدهاند
-
هزینه تعمیر نزدیک به قیمت گوشی دستدوم است
وقتی باتری ضعیف میشود یا یک قطعه آسیب میبیند،
تعویض گوشی از تعمیر منطقیتر به نظر میرسد.
این دقیقاً همان نقطهای است که چرخه تعویض کوتاه میشود.
آیا شرکتها عمداً عمر گوشی را کوتاه میکنند؟
این سؤال سالهاست مطرح است:
آیا برندها به سمت «فرسودگی برنامهریزیشده» حرکت کردهاند؟
هیچ شرکتی رسماً این موضوع را تأیید نمیکند،
اما برخی نشانهها قابل انکار نیست:
محدود بودن مدت پشتیبانی نرمافزاری
کاهش تدریجی عملکرد با آپدیتها
سختتر شدن تعمیرات
این سیاستها باعث میشود کاربر زودتر از نیاز واقعی به فکر تعویض گوشی بیفتد.
نقش بازار و تبلیغات در کوتاه شدن عمر گوشی
حتی اگر گوشی هنوز کاملاً کارآمد باشد،
تبلیغات هر سال به ما القا میکند که:
دوربین نسل قبل دیگر کافی نیست
پردازنده قدیمی شده
طراحی از مد افتاده
در نتیجه، فرسودگی فقط فنی نیست؛
فرسودگی ذهنی هم شکل میگیرد.
کاربر احساس میکند عقب مانده است، حتی اگر نیاز واقعی تغییر نکرده باشد.
نتیجهای که کمتر به آن توجه میشود
واقعیت این است که:
توان واقعی گوشیها بیشتر از نیاز اکثر کاربران است
اما چرخه تعویض کوتاهتر از نیاز واقعی طراحی شده
و بازار به سمت مصرف سریعتر هدایت شده است
عمر مفید گوشیها کوتاه نشده چون فناوری ضعیفتر شده،
بلکه چون مدل اقتصادی صنعت موبایل تغییر کرده است.
جمعبندی
کوتاه شدن عمر مفید گوشیها حاصل ترکیب سه عامل است:
سنگینتر شدن نرمافزار، غیرقابل تعمیر شدن سختافزار و فشار بازار برای تعویض سریعتر.
شاید مهمترین مهارت کاربر امروزی این باشد که تشخیص دهد:
چه زمانی گوشی واقعاً فرسوده شده
و چه زمانی فقط به او القا شده که زمان تعویض رسیده است.
برای ارسال دیدگاه لازم است وارد شوید.
بدون دیدگاه
تا کنون دیدگاهی منتشر نشده است.